Basiselementen van langlauftraining
Voor de lezers van Proxcskiing.com heeft langlauf, en met name langeafstandsskiën, een speciale plek in het hart.
We verlangen naar meer kennis over training, voeding, atleten, evenementen, uitrusting en alles wat met skiën te maken heeft. Velen van ons weten al hoe ze moeten trainen, wat ze moeten eten en welke uitrusting het beste werkt.
Naarmate de skitraining zich ontwikkelt, staan we vaak te popelen om nieuwe dingen uit te proberen. Het maximaliseren van de skitraining is natuurlijk een prioriteit en aanpassingen worden gemaakt wanneer dat nodig is. De basisprincipes van duursporten en skiën blijven echter onveranderd.
Bij langeafstandsskiën is het beheersen van dubbelstokspringen essentieel. Om uit te blinken in massale ski-evenementen, is het essentieel om dubbelstokspringen prioriteit te geven tijdens de training. Topatleten in de Ski Classics serie richt zich op dubbelstokvaren, zowel in de zomer als in de winter.
Dit artikel onderzoekt de basiselementen van skitrainingHoewel dit misschien bekende concepten zijn, is het handig om de terminologie te begrijpen. Er zijn ook Engelse termen opgenomen om het volgen van internationale podcasts en artikelen te vergemakkelijken.
Belangrijkste trainingselementen
De fundamentele onderdelen van duursporten, waaronder skiën, zijn:
- Lange aerobische sessies (lange langzame training)
- Tempo-training
- Intervaltraining
- Fartlek (Zweedse term die ook in het Engels wordt gebruikt)
- Lange snelle training
- Krachttraining
Lange aerobische sessies:
Dit vormt de basis van de training voor recreatieve en wedstrijdskiërs. Het doel is om enkele uren te trainen op of onder de aerobe drempel. Voor elite langeafstandskiërs kunnen de sessies meer dan vijf uur duren. Recreatieve skiërs kunnen 2-4 uur trainen, waaronder rolskiën, nordic walking, hardlopen, fietsen of zelfs zwemmen en peddelen in de zomer.
Door korte sprints toe te voegen om de monotonie te doorbreken, kun je snelheid ontwikkelen en een trainingsplateau (het punt waarop je minder rendement haalt) voorkomen. Te monotone training kan de voortgang belemmeren, dus het is cruciaal om tempo- en intervalsessies te introduceren.
Tempo-training:
Dit type training is gericht op het handhaven van een tempo waarbij de productie en afvoer van lactaat in evenwicht zijn. Bij wedstrijdskiën, met name langeafstandswedstrijden, overschrijdt het wedstrijdtempo deze drempel vaak, wat na verloop van tijd tot vermoeidheid leidt. Temposessies daarentegen stellen atleten in staat om inspanningen langer vol te houden, waardoor hun uithoudingsvermogen verbetert.
Intervaltraining:
Dit houdt in dat je intensieve inspanningen afwisselt met herstelperiodes. Intervallen worden uitgevoerd op of boven de anaërobe drempel, waardoor het lichaam zich moet aanpassen en zowel de VO2max als de lactaatafvoer moet verbeteren. Afhankelijk van het doel kunnen intervallen bestaan uit korte sprints of langere inspanningen.
De ervaren skiër Morten Eide Pedersen geeft bijvoorbeeld de voorkeur aan herstelperiodes van één minuut tussen de intervallen voor een intensiteit die vergelijkbaar is met die van een wedstrijd.
Fartlek-training:
Deze ongestructureerde training wisselt langzame en snelle segmenten af, waardoor het een uitstekende manier is om mentale veerkracht te ontwikkelen. Geschikt voor recreatieve skiërs, combineert fartlek elementen van tempo- en intervaltraining, maar is het minder rigide.
Lange snelle training:
Deze sessies simuleren wedstrijdomstandigheden en bestaan uit langdurig skiën met hoge intensiteit. Dit is een basisvereiste voor langeafstandskiërs, vaak langer dan vijf uur, met intervaltraining en tempotraining. Herstel is cruciaal na zulke intensieve sessies.
Krachttraining:
Krachttraining is essentieel voor het verbeteren van je kracht, met name bij double pole. Core strength is cruciaal om de juiste techniek te behouden bij vermoeidheid. Krachttraining kan bestaan uit trainingen in de sportschool, lichaamsgewichtoefeningen of sportspecifieke oefeningen zoals bergopwaarts double polen.
Soorten krachttraining:
- Isometrische: Spieren trekken samen zonder beweging (bijv. planken).
- Isotoon: Spieren werken tegen een bewegende weerstand (bijv. gewichtheffen).
Moderne skitraining bestaat vaak uit bloktraining, waarbij de nadruk gedurende een specifieke periode op kracht ligt.
Praktische tips voor evenwichtige training
Door deze elementen te combineren in een wekelijks of maandelijks trainingsplan, zorg je voor topprestaties tijdens het wedstrijdseizoen. Algemene richtlijnen zijn:
- 70-90% duurtraining
- 10-20% hoge intensiteit (intervallen en snelheidswerk)
- 5-10% krachttraining
Trainingsvolumes en -intensiteit variëren met leeftijd en ervaring. Ervaren skiërs met een solide aerobe basis trainen vaak minder, maar efficiënter. Zo bleef Anders Aukland, die tot in zijn vijftiger jaren op het hoogste niveau wedstrijden speelde, effectief trainen door al deze elementen te integreren.
Wanneer skiërs deze principes beheersen, kunnen ze hun training optimaliseren en hun doelen bereiken.
Voor meer trainingstips en -trucs, bezoek onze trainingssessie. HIER











