Europa biedt een breed scala aan beklimmingen die ideaal zijn voor rolskiën, van rustige boswegen tot hoge bergpassen. Hoewel lokale plekjes hun charme hebben, kunnen weinigen tippen aan de grandeur van de Italiaanse reuzen, waar rolskiën wordt beloond met adembenemende uitzichten vanaf de Alpentoppen.

Italië trekt toeristen niet alleen vanwege de zee, maar ook vanwege het adembenemende Alpenlandschap. Het is een land met uitstekend eten, koffie, stijlvolle en betaalbare accommodatie, en relatief gemakkelijk bereikbaar vanuit Midden-Europa. Ontdek de prachtige omgeving van Livigno en Bormio – op rolski's.

Passo Eira (Lengte: 6 km / Hoogteverschil: 370 m)

Als u het niet prettig vindt om over het vlakke fietspad langs de beek in Livigno te skiën, kunt u de gemakkelijke klim naar de dichtstbijzijnde heuvel richting Bormio ook op rolski's afleggen.

Je begint bij de rotonde die het dichtst bij de stad ligt en die je via het fietspad kunt bereiken. Het wegdek is de eerste kilometer gemiddeld, maar wordt daarna beter. Dit is de meest gebruikte weg naar en van de stad, dus wees alert, maar de weg is breed genoeg.

De helling is geleidelijk, ongeveer 5%, vaak net genoeg om met twee wandelstokken te kunnen lopen. Het is een korte klim die in minder dan 40 minuten te doen is. Bovenaan kun je een wandeling van 2 km maken over de bergkam naar het noorden, langs kruisen, met een prachtig uitzicht op het Bernina-massief, Pizzo Tresero en meer.

Passo Forcola – 2,315 m (10 km / 450 m)

Vanaf de rand van Livigno is er een korte, gematigde klim naar Forcola. De eerste 3 km kun je met rolschaatsen afleggen over een parallel fietspad, maar de aansluiting met de hoofdweg is wat lastiger, dus het is beter om op de weg te blijven.

Het wegdek is erg glad, waardoor stokken kunnen wegglijden. Voor een veiligere afdaling keert u bij kilometer 5 terug.

De weg is breed, maar er is wel sprake van flinke verkeersopstoppingen. Af en toe steken koeien de weg over. In het bovenste derde deel van de klim zijn er vier korte tunnels met ruw asfalt erin. Je kunt zelfs marmotten op de helling zien.

De helling blijft geleidelijk, tot maximaal 6%. Het is indrukwekkend om rollerskiërs met 50 km/u de helling af te zien suizen. Op de top van de pas bevinden zich twee restaurants en een grenspost.

Lees ook: Top 5 bestemmingen voor zomertrainingskampen

Passo del Mortirolo (14 km / 1,180 m)

Deze door fietsers gevreesde klim kun je het beste starten vanuit Grosio, onder de rondweg, waar je ook kunt parkeren. Het begint met een onophoudelijk, constant klimmen dat je benen verbrandt.

Mortirolo (1,852 m) is niet bepaald schilderachtig of historisch opmerkelijk — het is grotendeels bebost met bijna 40 haarspeldbochten en op sommige plaatsen een ruw wegdek.

Er is weinig verkeer vanaf Grosio en de weg biedt weinig uitzichtpunten of herkenningspunten. De gemiddelde helling is iets minder dan 10%, met stukken die oplopen tot 14-16%, meestal aangegeven met kleine bordjes om de kilometer.

Het meest uitdagende deel komt halverwege het dorp Mazzo. De rest is niet makkelijker. Een continue rollerski-klim is behoorlijk inspannend, dus houd je tempo erin. Klim slim en neem korte rustpauzes wanneer de helling afneemt tot 10%. Deze klim is even mentaal als fysiek – als je niet vastbesloten bent om te finishen, kun je het beter niet proberen. Je kunt altijd lopen, maar het zal je statistieken schaden. is haalbaar, dus probeer het eens!

Bovenaan vindt u een nieuwe stenen marker en een klein hutje met een toilet en wastafel.

Passo Gavia – 2,652 m (16.5 km / 1,250 m)

Begin bij het bord dat het einde van Ponte di Legno aangeeft en volg langzaam de vallei stroomopwaarts langs een rivier, op goed asfalt, tot aan S. Apollonia. Vanaf daar begint de echte klim.

Zodra je het lariksbos inrijdt, begint de constante helling van 14%. Er zijn geen vlakke stukken waar je kunt uitrusten, dus je kunt je gemiddelde snelheid later niet echt verbeteren.

Wees voorzichtig met auto's die van beide kanten komen – de weg versmalt tot slechts 2.5 meter. Dat weerhoudt agressieve bestuurders er niet van om in blinde bochten in te halen. Soms kunnen zelfs auto's elkaar niet passeren zonder te stoppen.

De staat van de weg verslechtert naarmate je hoger komt, met meer scheuren. Er is ook een onverlichte tunnel, en daarboven een angstaanjagend gezicht: de slingerende weg die steil omhoog kronkelt naar de top – nog 3 km te gaan.

De wegkwaliteit bovenaan is slecht, met talloze kuilen die zelden worden gedicht. Maar de beloning is de moeite waard: adembenemende uitzichten op 3,500 meter hoge toppen en de voldoening van een uitdagende maar fysiek haalbare klim.

Passo Stelvio (24 km / 1,800 m)

De meest uitdagende route naar de beroemdste Alpenpas begint in het oosten, in Prato allo Stelvio.

Na een rustige eerste kilometer bereik je op 5 km een ​​groot kruispunt en rijd je stroomopwaarts een smal dal in. Op 10 km passeer je het dorp Trafoi met zijn kleine kerkje en een indrukwekkend uitzicht op het 4,000 meter hoge Ortlermassief dat erboven uittorent.

Dan beginnen de eindeloze haarspeldbochten en loopt de helling op tot 12%. Rond kilometer 13 kom je in een bos en opent zich een uitzicht dat niemand wil zien: de top van de Stelvio daarboven, met zijn eindeloze reeks kronkelige bochten.

Het enige voordeel is dat het verkeer 's avonds aanzienlijk afneemt.

Dit artikel is bijgewerkt. Het werd oorspronkelijk gepubliceerd op bezky.net in augustus 2019.

De Rolski Gids 2026 

Wij nodigen u uit om onze uitgebreide Rollerskigids 2026 te bekijken.

Lees verder: Rolskigids 2026

Ben je geïnteresseerd in training voor rolskiën, langeafstandsskiën en traditioneel langlaufen? Klik HIER en lees er meer over.