Skiërs wachten al jaren op een volledig verbod op fluorwaxen en een test die het gebruik ervan aantoont. Er wordt nog steeds gewerkt aan een adequaat en betrouwbaar apparaat, aangezien de gebreken en tekortkomingen van het testapparaat moeilijk te verhelpen zijn. Het vinden van een betrouwbaar testapparaat is in de eerste plaats in het belang van atleten.

Maastohiihto.com sprak met een ervaren waxtechnicus Ilkka Riikola, die zijn mening gaf over de huidige situatie.

De testapparatuur was onbetrouwbaar. Soms geeft het apparaat een fluoridevrije ski een resultaat alsof er fluorcarbonadditieven in zaten, en soms andersom. Omdat de testapparatuur die bij de proef werd gebruikt 'handheld' was, brengt dit onzekerheid in de resultaten met zich mee. En de grote temperatuurschommelingen buiten verbeteren de betrouwbaarheid van de apparatuur zeker niet", aldus Riikola. 

Volgens hem zijn er geruchten en zelfs informatie over oppervlaktevloeistoffen die een laagje vormen op het fluoridepoeder en zo de testapparatuur voor de gek houden.

In een racesituatie laat de laag relatief snel los en kan de fluoridevloeistof eronder invloed hebben op het glijden van de ski's. De beste optie lijkt om de tijd zijn werk te laten doen, want vroeg of laat raken de 'harde' C8-fluorcarbonwaxen op en zal iedereen geleidelijk overstappen op schonere fluoriden. C6-fluorcarbon is immers toegestaan ​​volgens het EU-besluit. De FIS probeert zich met een volledig verbod op fluor boven de EU-regelgeving te stellen.

Skiërs maken zich zorgen over de impact van het debat over het verbod op fluoride op toekomstige recreatieve skiërs en wedstrijdskiërs.

“Misdenken en speculeren over de kwestie van fluor zorgt er niet per se voor dat gezinnen meer interesse krijgen om hun kinderen te laten skiën, laat staan ​​om wedstrijdskiën.”

Afgelopen winter waren er nieuwsberichten over incidenten waarbij een nationale ploeg verboden C8-fluorkoolstof gebruikte. De goede prestaties van de Duitse vrouwen op de Olympische Spelen werden toegeschreven aan het gebruik van de 'verkeerde' fluorpoeders, maar daar is geen bewijs voor. 

Riikola heeft zijn visie op de testmethode:

Een betrouwbare testmethode zou IR-spectrometrie zijn, waarbij een stukje uit de onderkant van de ski wordt gehaald en in een laboratorium wordt geanalyseerd. De apparatuur die momenteel in ontwikkeling is, kan te veel onjuiste resultaten opleveren bij gebruik in de praktijk. Natuurlijk is een dergelijke procedure alleen al om tijdsredenen niet haalbaar, en het is ondenkbaar om meerdere teststukjes van dezelfde ski te nemen zonder de ski te beschadigen. 

Iedereen die bekend is met de materie vraagt ​​zich af waarom er überhaupt een algeheel verbod wordt overwogen, terwijl er gezuiverde C6-fluoros bestaan ​​die nog steeds een productie- en marketinglicentie hebben. De zogenaamd hoge kosten van het testapparaat, de training die nodig is om het te gebruiken en, belangrijker nog, de regelmatige kalibratie van het apparaat brengen allemaal hun eigen problemen met zich mee. Er zijn ook zorgen over de juridische bescherming van de atleet, aangezien de gevolgen van verkeerde metingen enorm kunnen zijn. 

Lees ook: Cruciale problemen bij het testen van fluorwas