De verwachtingen voor Johan-Olav Botn zijn nog nooit zo hoog geweest. Hij voelt minder druk dan ooit en praat openhartig over de nasleep van het afgelopen seizoen.

Een jaar geleden moest Johan-Olav Botn zijn recht op deelname aan de Wereldbeker nog bijna bewijzen. Nu is hij olympisch kampioen en een van Noorwegens grootste kanshebbers op een medaille tijdens de Wereldkampioenschappen in Otepää.

Na een seizoen vol wereldbekeroverwinningen, olympisch goud, ziekte en een brute persoonlijke tragedie, had de 27-jarige Noor uit Stårheim een ​​enorme druk kunnen voelen. In plaats daarvan voelt hij het tegenovergestelde.

Dit ondanks het feit dat juli gekenmerkt werd door ziektegevallen, en er nog minder dan drie maanden te gaan zijn tot de start van het seizoen.

“Vorig jaar moest ik heel wat bewijzen om überhaupt mee te mogen doen aan het WK. Dus om vanaf het begin goed te presteren toen ik de kans kreeg, gaf een ongelooflijk gevoel van flow dat ik hopelijk nog eens mag ervaren.” zegt Botn. 

Terugkijkend heeft Botn nog steeds moeite om volledig te begrijpen wat er is gebeurd.

Van nieuwkomer tot favoriet

Na drie overwinningen en enkele weken in de gele trui voor Kerstmis, ontpopte Botn zich tot een van de grootste favorieten voor de Olympische Spelen. Zijn bliksemstart in de Wereldbeker veranderde bovendien zijn belangrijkste doel voor het hele seizoen.

“Voor aanvang van het seizoen was ik volledig gefocust op het leveren van mijn beste prestatie op de Olympische Spelen. Dat was de afgelopen vier jaar mijn grote doel geweest. Maar toen het seizoen zo goed begon, met drie wereldbekeroverwinningen en na een flink aantal wedstrijden in de gele trui te hebben gereden, begon mijn focus te verschuiven naar de eindoverwinning.” zegt Botn.

Het verhaal gaat hieronder verder.

Van de hemel naar de hel

Maar de stroom van emoties hield niet aan. Voor Botn, die op kerstavond zijn beste vriend Sivert Bakken dood in zijn hotelkamer aantrof, werd het een ongelooflijk zware klap.

Hij beschrijft de periode daarna als een “een shocktoestand waarin je het gewoon dag voor dag moest bekijken en de dagen moest zien door te komen”.

Toen Botn in januari op het punt stond terug te keren naar het WK, werd hij ziek. Hij miste de eerste twee wedstrijden na de jaarwisseling, verloor zijn gele hesje en richtte zich weer volledig op de Olympische Spelen.

"Ik had een lange weg te gaan om weer in vorm te komen, en het hielp niet dat ik tijdens het trainingskamp voorafgaand aan de Olympische Spelen ook nog norovirus opliep." hij zegt.

"Ik begrijp niet waarom of hoe.

Ondanks de uitdagende voorbereiding keerde Botn terug van de Olympische Spelen met individueel goud op het openingsnummer en zilver op de estafette. Hoewel hij niet in topvorm was, had Botn het gevoel dat hij alles had gegeven wat hij kon, zowel fysiek als mentaal.

“Persoonlijk begrijp ik niet echt waarom of hoe ik in zo'n goede conditie ben gekomen.” zegt Botn. 

“Ik voelde me eigenlijk behoorlijk leeg tijdens de rest van het kampioenschap.” voegt hij eraan toe.

Het verhaal gaat hieronder verder.

De terugslag

De rest van het seizoen overtrof alle verwachtingen gezien de omstandigheden.

Botn eindigde in alle races op twee na in de top zes, won de laatste wereldbekerwedstrijd van het seizoen in Holmenkollen en verzekerde zich van de derde plaats in het algemeen klassement van de wereldbeker, waarmee hij een vaste plek in het nationale eliteteam verdiende.

Toen drong het tot hem door.

“Na het seizoen was er een terugval. Ik liep de hele maand april als een zombie rond.” zegt Botn.

Het verhaal gaat hieronder verder.

Ik heb nog nooit zo weinig druk ervaren.

De 27-jarige legt uit dat hij de tijd in het tussenseizoen nodig had om tot rust te komen. Tijdens die periode is er iets veranderd.

Nu de najaarstraining van start gaat, beschrijft Botn een nieuwe vrijheid, met meer ruimte om te ontspannen en zich te concentreren op verbetering.

"Als je in het Noorse juniorenteam speelt, is de kans om mee te doen aan het WK heel dichtbij, terwijl de concurrentie van onderaf zo hevig is dat je bij één fout meteen weer terugvalt in de Noorse beker." zegt Botn. 

“Op dit moment heb ik het gevoel dat ik nog wat meer speelruimte heb voordat ik daar terechtkom. Dat geeft me wat meer vrijheid om te ontspannen en me te concentreren op het zo goed mogelijk worden, zonder me zorgen te hoeven maken dat elke fout die ik maak me meteen terug naar de Noorse beker kan sturen.”

Het verhaal gaat hieronder verder.

De veranderingen in de coachingstaf hebben weinig effect gehad.

De ingrijpende veranderingen in de trainersstaf van de Noorse voetbalbond hebben echter geen grote gevolgen gehad voor het dagelijks leven van Botn. Hij heeft Anders Øverby naar het eerste elftal gehaald, terwijl Patrick Oberegger nieuw is in de selectie.

“Ik heb echt het gevoel dat ik ‘het beste van twee werelden’ heb gekregen.” zegt Botn.

Hij is er ook van overtuigd dat de nieuwe coachingsfilosofie kan leiden tot een agressievere biatlonstijl.

“Een iets minder ‘veilige’ aanpak. Ik hoop dat het kan bijdragen aan een spannender biatlonseizoen!”

Doel: deelname aan de wereldkampioenschappen

Voor de 27-jarige Stårheimer is het wereldkampioenschap in Otepää in februari het belangrijkste doel in zijn eerste seizoen bij de nationale elite. Deze keer wil hij met een compleet andere basis aan de start verschijnen dan voor de Olympische Spelen.

Juli werd inderdaad gekenmerkt door ziekte, maar hij hoopt dat dat nu achter hem ligt.

"Ik hoop dit seizoen een goede voorbereiding op het kampioenschap te hebben, zonder ziekte, zodat ik volledig voorbereid aan de start verschijn en mijn plan kan uitvoeren." zegt Johan-Olav Botn. 

Ben je geïnteresseerd in biatlon? Klik HIER en lees er meer over.